“Wie schrijft die verslagen van jullie eigenlijk? Diegene heeft echt tijd te veel” sprak een van de tegenstanders na de wedstrijd. Allereerst: goed om te zien dat jullie de verslagen ook lezen! Ik hoop dat jullie hebben genoten van het voetbalinhoudelijke verslag van vorige week. Deze week heb ik weinig tijd. Ik ben even druk, niet storen. Gelukkig gebeurde er tijdens de wedstrijd zaterdag zo goed als niets, dus dit keer een kort verslag. We moesten uit naar ongeslagen koploper ZSC uit Scharendijke, van het dolfinarium. Omdat de kans bestond dat we zouden verliezen, hadden we alvast een goede reden bedacht om toch naar deze uitwedstrijd uit te kijken: ’t Koepeltje. Een klassieke cafetaria, gelegen tussen het dorp en de Brouwersdam. De bouwstijl doet vermoeden dat je op een woonwagenkamp bent beland, maar dit is juist een plek waar je graag wil komen. Jelle (inmiddels 20 kilo kwijt, dus grappen zijn niet meer gepast) maakt hier zo af en toe een tussenstop als hij naar afgelaste wedstrijden van Sparta gaat en kon deze snackbar zeker aanbevelen. Maar eerst moest er dus nog een wedstrijd worden gespeeld, dus even geduld voor het culinaire rubriekje.
Na het hoogtepunt van het seizoen, de bardienst van vorige week, was er deze zaterdag weer niemand op het sportpark. Nadat we Tim hadden opgehaald bij het “pompstation” kachelden we rustig met een kilometer of zestig per uur achter wat oosterburen over de dammenroute. Hier werd het plan om naar ’t Koepeltje te gaan geboren, maar werd eigenlijk alleen maar over frituurvoedsel gesproken. Onderweg kwamen we namelijk achtereenvolgens langs voormalig pannenkoekenhuis Berelekker (daar lijkt zowaar wat ontwikkeling plaats te vinden), De Lekkerbek (bekend van TikTok), Frituur Noordzee (goed!), Seafarm (schijn je goed vis en zeevruchten te kunnen eten), de Helling (personeel noemt klanten “kale rukker”, is dit een plus- of een minpunt?), Proef Zeeland (ook goeie vis) en dus het eerder benoemde Koepeltje. Gelukkig moeten we nog drie keer naar Schouwen dit seizoen. Maar als je verder het eiland op moet, kom je ook langs Fritureluur en een bezoek aan Brouwershaven telt niet als je niet bij Oud Brouw hebt gegeten. Dat wordt nog keuzestress dus.
Op Schouwen-Duiveland voel je jezelf toch al snel toerist in eigen land. Je komt er wel doorheen als je naar het noorden moet, maar in die dorpen kom je weinig. In een vorig verslag heb ik een interessant verhaal over de oorsprong van ZSC verteld. Zal ik jullie dan nu eens wat interessante feitjes over Scharendijke vertellen? Ik hoor het al, jullie kunnen niet wachten. Zo is Scharendijke een relatief jong dorp, dat pas in het begin van de twintigste eeuw tot dorp uitgroeide. Het oudste deel van het dorp hoorde bij Elkerzee, het nieuwere deel bij Duivendijke. De beroemdste inwoner was Bläsz, de hond van Flip de Jonge. Hij redde de levens van koeien tijdens de Watersnoodramp, door ze naar de dijk te jagen. Als dank kreeg hij een onderscheiding en een leverworst. Vervolgens werd hij door een tractor overreden. Het is wel een apart dorp. Zo heeft er iemand zelf een flitspaal in de tuin geknutseld. Tot zover dit interessante verhaal, tijd voor voetbal.
Het was nogal ieselijk koud. In de kleedkamer moest je al in beweging blijven om niet aan de ijskoude vloer vast te vriezen. Vorige week ging er nogal wat mis, dus werden we streng toegesproken om vandaag vooral scherp te zijn. De tegenstander zal minstens zo scherp zijn geweest, want de beukmuziek stond zo hard dat die minstens in Looperskapelle te horen was. Hoogtepunt was Candy met een veel te klein broekje aan, waardoor alles goed zichtbaar was. Er waren nog genoeg andere broekjes, maar ieder zo zijn voorkeuren. Vandaag hadden we met Dielefred een gastspeler die vooral nuttig was bij het plukken van corners. Echte wereldreddingen heeft hij niet hoeven maken. Als Mark erbij was geweest hadden we drie ‘allerliefste broer’-combinaties gehad, alleen hij werd die dag aan zijn smoelwerk geopereerd (kijkt nog steeds dom). De scheidsrechter had voor de zekerheid een gekleurde bal meegenomen. Misschien had hij het weerbericht van zondag gelezen. In de eerste helft begonnen beide teams wat gespannen. Wij waren geconcentreerd en verdedigden vooral scherp. Dat deed de tegenstander ook, dus gebeurde er weinig noemenswaardigs.
Tegen het midden van de tweede helft poeierde David een afvallende bal van randje zestien in de linkerhoek. Een prima goaltje. De tegenstander had een nogal ruime selectie en deed een uitgebreide warming up voor de wedstrijd. Een hele groep tegenstanders stond onze warming up te observeren. Vol verbazing zagen ze hoe wij in de afwerkoefening de ene na de andere bal richting Klaaskinderkerke schoten. Wij hadden aan één seconde terugkijken genoeg om te zien dat de keeper een slechte hoek had. En laat dat net die hoek zijn waar David hem inschoot. Dat is pas analyseren. Omdat we hopen dat ZSC nog een paar keer punten laat liggen en we ook hopen dat al onze andere tegenstanders trouw onze verslagen lezen, hier een gratis tip: Hij heeft een slechte hoek! De linkerhoek. Of ja, voor hem dus de rechterhoek, rechts, de hand waar zijn rechterduim links zit, afhankelijk van hoe hij ze houdt natuurlijk. Maar als je op het veld loopt met een bal aan de voet dus de linkerhoek, links, waar je linkerduim rechts zit. Behalve als je natuurlijk van achter het goal schiet, dan is het je rechterhoek (voor de keeper ook), maar dat levert doorgaans geen geldig doelpunt op.
Volgen jullie het nog? Wij in ieder geval niet, want daarna werd het nog wel een paar keer hachelijk. Eerst was Candy het kwijt door een rebound van één meter voor open goal over te koppen. Deze bal had hij het elk lichaamsdeel (had gekund met dat strakke broekje) kunnen binnentikken. Hij stond wel ruim buitenspel, maar daar werd niet voor gevlagd. Ook floot de scheidsrechter niet voor een penalty toen Olivier een bal kon wegkoppen, maar ‘m liet lopen en met zijn arm aannam. Ook was er mogelijk nog een natrapincident met Jur, maar dat hebben wij allemaal niet gezien, dus de scheidsrechter ook niet. Aan het einde van de wedstrijd ontstonden er grote ruimtes om aan te vallen door het offensief van ZSC, maar daar profiteerden we niet van. Zo af en toe werd er nog een aanval beëindigd met een overtredinkje. Tim maakte ook nog een mooie schwalbe, zoals op onderstaande video te zien is.
Zo wonnen we degelijk met 0-1. Dan is het nu eindelijk tijd voor de culinaire rubriek. In de kantine van ZSC was beschuit met muisjes te krijgen. Daarvan hebben wij niet geproefd. Wel testten we dus ’t Koepeltje. Jacco zat lekker te smullen van zijn smulrol. Rens, de coyote, at een grizzly. De friet was goed, de snacks ook. Het personeel is vriendelijk en noemde ons géén kale rukker. Er waren ook geen kale mensen bij, maar toch. Op Seroos was het nog steeds niet erg druk, maar de kantine was geopend. Hier vermaakten we ons kostelijk met de Olympische Spelen en een kooigevecht met o.a. Menno in de Mennokooi. Volgende week mogen we weer naar Schouwen-Duiveland, naar Duiveland. U bent vast benieuwd welke snackbar Seroos 5 dan gaat bezoeken. Lees volgende week dus ook weer het verlag, dan mist u niks.
