Na weken aan afgelaste wedstrijden ging er vandaag zowaar een wedstrijd van ’t vuufde gewoon door. De spelers waren echter zodanig gewend aan afgelaste wedstrijden, dat ze er niet op hadden gerekend dat deze wel door zou gaan. Of omdat ze dachten dat we toch nergens meer voor spelen. We kunnen in theorie nog gewoon kampioen worden, bijvoorbeeld wanneer Schouwen-Duiveland met een watersnoodramp te kampen krijgt. De smoesjes voor de afmeldingen logen er niet om: een vlechtcursus, Feyenoord-Groningen en het slopen van een schoorsteen. Als een wedstrijd wordt afgelast, staan we met 17 spelers beteuterd te wachten, maar als ie wel doorgaat maar met 10 man. Gelukkig konden we wat spelers van het vierde lenen: Bu, Hansie, Bennet en Yorick. Brouwershaven 1 was ook vrij, dus ook daar werden wat spelers geleend, zodat de elftallen redelijk in balans waren.
Als u dacht dat de smoesjes voor het afmelden slecht waren, neem dan de smoes van Maurice voor het te laat zijn. De hele stad stond vast en de brug was uiteraard ook open. Nu vroegen we ons af waarom hij vanuit zijn riante tweegezinswoning in de Mortiere door het stadscentrum naar Serooskerke reed. Wel, dat was vanwege het grootste luxeprobleem ooit. Zoals u weet is de Mortiere redelijk ruim opgezet. De huizen staan vrij en de tuinen kun je het beste als buitenplaatsen omschrijven. Het probleem wil alleen dat iedereen in die wijk drie à vier auto’s heeft. Vandaar dat Maurice nu enkele auto’s in Grijpskerke stalt en hij daarnaartoe was gereden om van auto te wisselen. In Dauwendaele, om een voorbeeld te noemen, bestaan de problemen uit: drugs, criminaliteit, werkloosheid en armoede. In de Mortiere is het probleem dat niet iedereen al zijn auto’s kwijt kan. Zodra het huis van de buren te koop komt, wil Maurice het overkopen om het om te bouwen tot een carport.
Uiteindelijk kom je dan in Brouwershaven aan, een sportpark waar we nog nooit geweest waren, en wat zie je dan: Een prachtig terras met houten drinkbanken, perfect pottenweer en een mooie ligging onder de molen aan de haven. Dan wil je gelijk plaatsnemen op deze zetels, maar dan moet je helaas nog voetballen. En dan is er ook nog met de opstelling getoverd. Gebaseerd op de aanwezige spelers werd er gekozen voor een 4-4-2-opstelling, tot ontevredenheid van iedereen. Na een helft ploeteren werd dit dan ook weer omgezet in de vertrouwde opstelling. Tijdens de eerste helft was er vooral verwarring bij ingooien. Wij verstonden steeds “ingooi blauw”, de tegenstanders “ingooi Brouw”. In de kantine serveert men ook brouw van brouw, een lokaal brouwsel. Hoogtepuntje van de eerste helft was een geplaatst schot van Hans dat door een verdediger van de lijn werd gered. Verder verscheen er nog een buitenlandse vrouw die speciaal voor Olivier kwam kijken. De wisselspelers die ze aansprak dachten dat ze Duits was, maar ze bleek Frans. Of andersom. Olivier Eschhaus ou Es Maison?
Waar we weinig kansen creëerden, gaven we er ook weinig weg. Zo bleef het tot ruim een uur 0-0. Toen gaf Jelle een perfecte voorzet, die door Tim werd binnengekopt. Daarna ontstond er veel ruimte op de counter, maar die speelden we op hilarische wijze niet uit. In één geval gingen drie spitsen met één verdediger richting de goal, maar kregen ze al ruzie voor ze überhaupt aan uitspelen toekwamen. Zo wonnen we de wedstrijd met 0-1. Tegenwoordig hebben we trouwens meerdere dieren in ons elftal, naast de pottenbeesten: de inmiddels welbekende Sylamander (kameleon) en Sonic de snelle hedgehog die na het wildplassen tevergeefs de politie probeert af te schudden.
Na de wedstrijd was het tijd voor biertjes aan houten tafels in de zon. In Brouwershaven serveert men, behalve gewoon pils en Affligem Blond, ook Heineken Witpils van de tap. Wat een lekkernij is dat zeg. Het ultieme bier om ’s-zomers in de zon te drinken. Ook serveerde men menig snackschaaltje en was men zelfs zo vriendelijk om een aantal Mexicano’s in reepjes te snijden (kantinecommissie: maak aantekeningen!). Op een gegeven moment kwam de snackrotonde zo vaak langs Jelle, dat we hem moesten uitsluiten. De sfeer was er goed en zelfs de scheidsrechter schoof nog even aan voor een goed gesprek. Hij had namelijk een zuiver velddoelpunt van Jelle afgekeurd vanwege buitenspel, op aangeven van een creatieve vlagger. Als goedmaker bracht hij ons een rondje bier. “Daar gaat onze contributie”, aldus de tegenstanders.
Behalve bier deelde hij ook veel blessuretijd uit. Hans sprak de legendarische woorden: “Het lijkt net alsof de tijd heeft stilgestaan in Brouwershaven”. Waar de tijd niet heeft stilgestaan, is bij de Olmen. Daar zijn nieuwe uitbaters en serveert men niet langer verkoold brood met gesmolten roomboter. Het testpanel oordeelde: “Een René-Michel-achtige kaart, maar dan beter”. Voor een degelijke saté, een ribbetje, een snitzeltje of een burger kunt u daar weer terecht. Vervolgens werden er nog een aantal spelers voor volgend seizoen aangekondigd vanuit de Spì. Of zij al officieel zijn ingeschreven of dat het dronkemanspraat betreft, is nog niet bekend. Een paar dagen later vierden we ouderwets feest op Koningsdag. Hoogtepunt was DJ El Salvador van El Beer, die tien uur aan een stuk Zuid-Amerikaanse beukers draaide, nadat hij de dag ervoor ook al uren aan een stuk draaide. Dit weekend zijn we even druk op Hrieps, maar noteert u vooral 9 mei 14:30 in uw agenda voor de topper Serooskerke 5 – ZSC’62 2.
