Het weer doet dit weekend weinig aan Ibiza denken, maar toch zijn we bij seizoen 6 episode 3 van de Road to Ibiza beland. Waar we de afgelopen verslagen al hintten naar een kampioensfeest op Ibi op kosten van Autoservice van Liere (wat een aanbod zeg) is het nu officieel. Daags voor de wedstrijd meldde CEO Adriaan zich bij de notaris om de overname van Auto Wondergem door Van Liere officieel te maken. Er verschenen al beelden van de heren Wondergem die als Dagobert Duck in het geld zwommen, maar die mochten helaas niet in het verslag, omdat het Serooskerkse inbrekersgilde dan wel eens op verkenningstocht zou kunnen gaan. Dat betekent dus ook dat we met deze Seat Ibiza (nu nog op de website van Wondergem) van Van Liere naar Ibiza kunnen. Verder hebben we dus nu officieel een nieuwe hoofdsponsor, met alle gevolgen van dien.
Voor we met de wedstrijd tegen GPC beginnen, moeten we nog even terugblikken op ons bekeravontuur. Dit strandde donderdag door een 3-1 verlies bij een iets beter Zeelandia. Zij mogen nu lekker op een dinsdagavond naar Jan van Arckel (Ammerzoden) uit en wij kunnen onze volledige focus richten op het kampioenschap/Ibiza. Verder bereikte ons het treurige nieuws dat onze chef sportmaaltijden Paul Corbijn de laatste trede van de trap niet zag en zodoende zijn poot heeft gebroken. Veel sterkte gewenst! Riemens neemt binnenkort een fruitmandje namens het zesde mee. Ons eigen fruitmannetje had voor de wedstrijd geen fruit meegenomen, omdat hij liever een bruine fruitschaal had. Een beetje gezond eten kan geen kwaad, want de Brandinggriep heerst nogal. Peer voelde zich hondsberoerd en kwam alleen vlaggen. Casual vlagger, maar wel met voetbalschoenen want het veld werd periodiek gesproeid tijdens de wedstrijd. Bij GPC ontbraken “toch een beetje de Bassie en Adriaan van GPC”, Pjotrtje en de havenbaron, sinds gisteren de op één na rijkste man van Walcheren na Adriaan. Wel deed una paloma blanca mee.
Vorige week werd afgesproken dat de speeltuin pas bij 4-0 wordt geopend. Binnen een paar minuten en een 0-0 stand opende Mark de speeltuin door van een meter of dertig de bal in de bossen te schieten. Zijn broer Tim had meer geluk en tikte bij de tweede paal een teruggetrokken bal binnen. Wat later in de eerste helft werd Candy diep gestuurd, die kapte zijn man goed uit en zette de keeper op het verkeerde been om zo de 2-0 te maken. Een paar minuten daarna maakte hij ook de 3-0 door een voorzet/schot van Rens binnen te glijden. Weer een enkele minuut later was de keeper van GPC uit positie en schoot Teun van grote afstand de 4-0 binnen. De scherpe lezer zal verwachten dat er veel ruimte lag om aan te vallen, maar dat viel in de eerste helft wel mee, vergeleken met de tweede helft tenminste. In de eerste helft bewaakte GPC de eigen zestien als een fort, met als logisch gevolg dat er veel voorzetten werden gegeven. Jelle heeft zeker acht ‘schijnkopballen’ gemaakt, waarbij hij met zijn ogen dicht naar een voorzet toe springt en een zwevende kopbal in het luchtledige maakt. Of, wanneer hij de bal daadwerkelijk dreigt te raken, zijn hoofd weer terugtrekt. Uiteindelijk begon hij zelf maar corners te nemen, want binnenkoppen zat er niet in.
Bij het wisselmoment op het halfuur stond het dus al 4-0 en was de speeltuin officieel geopend. We vreesden het ergste, want uitgerekend Jur kwam binnen de lijnen. In plaats van dubieuze dribbels pegelde hij zijn eerste balcontact direct van afstand binnen en zo stond het 5-0. Net nadat Olivier aan Adriaan had gevraagd of hij niet wilde keepen scoorde GPC uit een kick-offglitch de 5-1. Eén goede steekpass uit de aftrap en het was raak. Na enige discussie waren de verdedigers het erover eens dat het de man van Joost was die zomaar kon doorlopen. Joost bleek al een paar minuten daarvoor gewisseld, dus we weten nog niet aan wie we deze fout kunnen toeschrijven. Jelle had inmiddels het veld verlaten en coachte de spitsen na een gemiste kopbal dat ze iets beter hun hoofd tegen de bal moesten zetten. Voor rust werd het nog 6-1, nadat Ruben vanaf de eigen cornervlag kon doorlopen en scoren.
In de rust ging het weinig meer over tactiek, maar bijvoorbeeld over de plannen voor de avond. Johan had nog geen plannen, maar tien Guinness zou er bijvoorbeeld wel ingaan. “Dan kots je zwart”. Er was afgelopen weekend wel meer gekotst, ook in de wasbak. Ook kan je twee garages hebben in de Mortiere, aan een tapeje voor materiële schade doen ze daar niet. Ze hebben er alleen holistische therapie. De tweede helft was weer een feest. Het begon met een kopbal van Johan op de lat (“Dit was m’n moment”). Daarna maakte Jur met een perfecte tegendraadse kopbal de 7-1, nadat Ruben op de kruising had geschoten. Een minuut later maakte Ruben na goed kappen de 8-1. Jelle maakte zelfs een velddoelpunt uit een goede voorzet. Ook heeft hij op een van de goals een assist geleverd, maar dat paste niet meer in mijn aantekeningen. Mark tikte uit een corner de 10-1 binnen en droeg het doelpunt op aan zijn konijn. Vervolgens dribbelde Ruben om de keeper heen, 11-1. Daarna maakte hij de 12-1. Hoogtepunt van de wedstrijd was een situatie waarbij Jur al voorbij de keeper was. Jelle stond vrij op de doellijn, dus besloot Jur de bal terug te leggen op hem. Jelle miste de bal echter volledig: “Je speelde op mijn standbeen!”. Joost schoot nog op de lat. Ten slotte krulde Jur de 13-1 binnen en schoot Tim de bal hard en hoog in de korte hoek. Zo wonnen we met 14-1 en schreef scheidsrechter Kopie een aardige prentbriefkaart voor de Gemeente Post Combinatie vol.
