Vorig seizoen was ’t allemaal wat minder: veel afgelaste wedstrijden en de meeste tegenstanders kwamen van Schouwen. Niet dat er iets is mis is met Schouwen – met een flink deel van de inwoners wel trouwens – maar we misten onze oude vertrouwde tegenstanders op Walcheren. Toen we te horen kregen dat we weer terugkeerden in de Walcherse competitie waren we uitzinnig en keken we vooral uit naar de dag vandaag: Een uitwedstrijd tegen de Boasjes en daarna fluitjes drinken in de Branding. De fietsen en kelen werden goed gesmeerd, want het beloofde een winderig dagje te worden. Voor we richting het verslag van de wedstrijden tegen de Meeuwen en de drank gaan, moeten we nog even terugkomen op het vorige verslag. Blijkbaar lezen de ouders van Jusbos onze verslagen. Ik wil even verduidelijken: Alles wat in deze verslagen staat is satire. Het is eigenlijk zo’n brave jongen. Verder kregen we nog een foto van een mega beer ingestuurd:

Over de eerste helft kunnen we kort zijn: Peer verloor de toss, waarna de Meeuwen de kant kozen waardoor we tegenwind hadden. Onze tactiek was gebaseerd op een scenario met meewind, dus daar kwam niets van terecht. Verder was het veld ook een beetje, zoals Yazzie zou zeggen, trampoline. Wat ook niet volgens planning ging, was Davids ochtendroutine. Hij werd wakker en zag alle koeien over het erf spartelen. Koeien grijpen namelijk elke kans aan om te ontsnappen, maar vergeten dat hun hoefjes helemaal niet over beton kunnen lopen. Behalve de toss verloor Peer ook zo’n 21 keer de bal, dus dat hielp ook niet. Dit is al de derde keer achter elkaar dat hij de toss verloor, dus er gaan geluiden dat hij zijn aanvoerdersband mogelijk kwijtraakt. Ondanks de tegenwind waren we wel beter. Jelle miste nog een grote kans één op één. De Meeuwen hadden zelf nogal last van de wind, met diepe ballen die over de achterlijn waaiden. Je zou verwachten dat ze dat hier gewend zouden zijn. Eén van de Meeuwen was wel in z’n element en bleef zelfs na de wedstrijd op het veld rondlopen.

Na de rust ging het gelukkig los. Tim werd diep gestoken en nam de bal goed mee. Zo kon hij in de 52e minuut (bedankt voor de tijdswaarneming, Jurre) de 0-1 binnenschuiven. Toen was het verzet gebroken, want drie minuten later werd het 0-2. Candy tikte binnen na breedleggen van Tim. Hij droeg zijn doelpunt op aan de hamster van Maurice. Toen was het voor Jur tijd om een goaltje te zoeken. Dit terwijl er juist voor de wedstrijd afgesproken dat de speeltuin pas bij 0-4 geopend zou worden. Jur had een paar jaar geleden met een gemiste penalty een zeehond geraakt, dus hij had wat goed te maken. Ook wilde hij indruk maken op onze favoriete vlagger, ome Martin Dekker. Hij ontpopte zich tot held van de dag. Niet dat hij per se goed of slecht aan het vlaggen was, maar we hebben ons weer kostelijk met hem vermaakt. Hij vond het zelf ook leuk om zijn stiefzoon, Mark, te mogen vlaggen. Als we nog een transfertje konden maken, zouden we graag Martin overnemen als vlagger. Het was sowieso één grote reünie. Mede-Dikke-Buuk Gerrie hield het hele sportpark in de gaten en Yoeri durfde zich voor het eerst in jaren weer bij de Meeuwen te vertonen. Maar goed, Jur was naar een goal aan het zoeken en dat lukte uiteindelijk in de 69e minuut. Daarna mocht hij weer normaal gaan doen.

Bij zijn kenmerkende dribbels moest Jur alle zeilen bijzetten om het gezaag te ontwijken. Dit was niets vergeleken bij het keepertje. Een paar turven hoog, maar in de eerste helft had hij een paar goede reddingen één op één. Hij bleek alleen wat te mankeren in de bovenkamer. Bij corners stond hij op voeten te stampen en het werd ongezellig toen hij na een vangbal nog een knietje uitdeelde. Nadat Candy in de 76e minuut op een voorzet van Ollie de 0-4 maakte, maakte het keepertje een blunder op een makkelijk houdbaar schot van Rens. Hij liet de bal glippen en Rens kon op de lijn de 0-5 binnentikken. Toen had de keeper nog tien minuten de tijd om deze nederlaag te verwerken, maar dat lukte niet erg. Na het laatste fluitsignaal ging hij nog even stampij maken om vervolgens zonder een woord te zeggen naar huis te sprinten. De scheidsrechter zag bij Seroos ook een agressieveling: Riemens. Wij weten niet waar hij het vandaan had, maar op een gegeven moment riep hij: “Die nummer 5 moet echt even rustig aan gaan doen”. Een laatste hoogtepunt van de tweede helft was de rentree van Jasper. Hij kwam tien minuutjes voor tijd in het veld. Net te kort om een gesprek aan te knopen met het keepertje om de onderliggende problematiek boven water te krijgen.

Zo wonnen we dus met 0-5. Rens, die als ware accountant alle risico’s meeneemt, omschreef het als volgt: “Als we zo doorgaan, maken we een goede kans om bovenin mee te doen.” De rest van het team droomde (voor het zesde seizoen op rij) na deze gure omstandigheden alweer van een kampioensfeest op Ibiza op kosten van de hoofdsponsor. De hoofdsponsor weet hier overigens nog niets van, maar dat leggen we Van Liere nog wel eens uit. Zoekt u trouwens nog een mooie rolstoelauto? Wat denkt u dan van deze prachtige Citroën Berlingo. Drie jaar oud, maar nog maar een paar kilometer op de teller. Dromend van Ibiza werden er allerlei Ibi-hitjes gedraaid, van ‘We’re going to Ibiza’ tot ‘Ushuaia’. Toen was het natuurlijk tijd voor de kantine in de prachtige, moderne accommodatie van de Meeuwen. Een aantal tips en tops over dit complex:

Tops:

  • Goede broodjes kaassoufflé. Veerkrachtige broodjes, duidelijk niet uit de vriezer, misschien zelfs van Koppejan?
  • Goede sausverdeling over het gehele broodje.
  • Gratis bezorging aan de tafels in de kantine. Olivier had nog een wekker gezet om de snacks op te halen, bleek niet nodig.
  • Jacco had de meeste assists van de dag. Hij spotte elke keer als iemands bier bijna op was, om een nieuwe aan te reiken.
  • De Elstar druiven van het fruitmannetje mochten er ook zijn trouwens.
  • Blikken zo stout dat ze in de hoek moesten. Die andere Stelz gaan op een gegeven moment tegenstaan. Ze smaken wel een beetje naar alcohol of je krijgt er een droge bek van. Maar deze, levensgevaarlijk, pure cassis. Deze kan je zo aan je (niet erkende) kinderen geven.

Tips:

  • Goede kleedkamers, maar de douches zijn wat ongezellig.
  • Was je deur eens, helemaal onder de vieze vlekken.
  • Een tassenrek zou een aardige toevoeging zijn. Nu moet je over een stapel tassen naar buiten kruipen.

Na de kantine was het tijd voor een voedzame maaltijd bij Tum. Daar kan je nog eens ouderwets goed eten. De joppiesaus was populair, maar de ultieme snack is toch wel de Tum. Een ouderwetse gehaktbal, druipend van het vet, maar met een lichtpittige nasmaak. Daarna was het tijd voor het hoofdgerecht van de dag, de Branding. Door een zandstorm kropen we het strand over, waar de hemel op aarde wachtte. Fluitjes bier en een muziekje erbij, wat wil je nog meer? Martin was weer in vorm. Hij ontdekte dat Riemens een microfoon met verlengsnoer (“Ik hoor je wel!”) had en die moesten we met z’n allen natuurlijk even vasthouden. Termen als ‘de Gardena’ en ‘scheer je weg’ kwamen voorbij. Uiteraard werden er weer wat Ibizahitjes gedraaid. Op een totaal willekeurige matpartij om een bus poedersuiker na, was het een ouderwets gezellige avond. Wat mij betreft mogen we vaker tegen de Meeuwen spelen, maar dan moeten ze die wind wel even uitzetten. Deze week volgt er een doordeweeks bekerpotje bij Zeelandia. Op het moment van schrijven zal die wedstrijd op donderdag plaatsvinden, maar dat is deze week al twee keer veranderd. De verslagenschrijver is in ieder geval verhinderd, dus komt u dat vooral zelf bekijken. Daarna volgt zaterdag een thuiswedstrijd tegen de Gemeente Post Combinatie Vlissingen. Dan is de scheids in ieder geval een keertje niet de enige die kaarten uitdeelt.