Vorige week was het weer al herfstig, maar vandaag was het behoorlijk stormachtig. Zodanig stormachtig dat N8vdN8 werd afgelast en we in plaats daarvan naar een avondvullende show van Sia Dijk, bekend van het voorprogramma van Joyrock op de Stroskerkse dag, in El Beer moeten. Haar grootste hit is Rockin’ Around The Christmas Tree, dus dat past dan wel in het seizoen. Staat de kerstboom bij jullie thuis trouwens al? Het Serooskerks record wordt nog altijd gehouden door de familie Louwerse, die in 1986 de boom op 21 september opzetten. Waar iedereen hoestend en verkleumd de kleedkamer binnenkwam, kwam Milan zongebruind aan. Net terug van een vakantie in Tanzania en Zanzibar, bekend van Freddy met Curry. “Wat voor weer zou het nu in Ibiza zijn?” klonk het al in de kleedkamer. Maar toen de tegenstanders op het sportpark arriveerden schrokken we toch even. Dit was niet MZVC waar we normaal tegen spelen. Geen Dekkertjes en Aladdin was waarschijnlijk met z’n vliegend tapijt langs Seroos gewaaid. Nee, dit waren fitte jongens, die op een derde plaats stonden, met prima resultaten. Er werd geopperd om alvast een annuleringsverzekering af te sluiten op onze Ibizareis. Of bij een tweede plek gewoon alsnog te gaan en te doen alsof we kampioen zijn. Of om na het behalen van een periodetitel de zon op te zoeken.
Het was redelijk rustig in de kleedkamer, maar dat kwam ook omdat die maar half gevuld was. Een aantal vedettes moest eerst bij andere elftallen meedoen. De grootste vedette, door zijn allerliefste broer gewoon basis gezet, zou wat later komen vanwege een konijnenwedstrijd. Dat bleek nóg wat later te worden, maar hij haalde de aftrap net. Hij schatte de wind in ieder geval goed in, want hij draaide een corner in één keer op de lat. De konijnen hadden de wedstrijd niet gewonnen, een tweede en derde plaats slechts. Dus geen kippenboutjes voor Teun en geen Ibiza voor de konijnen. Wist u trouwens dat albinokonijnen geen goeie handel zijn? Je krijgt er geen cent voor, behalve in verre landen. Zo hebben ze in Israël het liefst konijnen met blauwe ogen en in Indonesië rode. Daar betalen ze er wel goed voor, maar dan zit je met de verzendkosten. Doe je ze dan in een doosje, met wat gaatjes erin? En met zo’n hangend drinkflesje waar ze aan kunnen lurken? Of net als een dekbed in een vacuümzak? Een konijn bestaat toch voor 85% uit haar, dus dat kan vast kleiner verpakt.
Behalve de corner van Teun gebeurde er in de eerste helft weinig noemenswaardigs. De teams waren aardig aan elkaar gewaagd, het tempo lag redelijk hoog en er werd door het snelle veld veel getackeld, maar alles bleef sportief. Door druk te zetten waren we iets beter. Eén keer zetten we de tegenstander zo vast in de eigen zestien dat we de bal veroverden terwijl de keeper nog naast zijn goal liep. Ruben kreeg de bal alleen niet uit de draai op goal geschoten. De dames langs de lijn wilden graag een speciale vermelding voor een geweldige tackle van David. Die kan ik me zelf niet meer herinneren, maar ik geloof graag dat het spectaculair was. Die sportieve wedstrijd was ook te danken aan onze scheidsrechter. Het gebeurt zelden dat we in een verslag de scheidsrechter complimenteren, maar Jens heeft er oprecht talent voor. Liet veel doorgaan, wat de wedstrijd ten goede kwam. Alleen de tijdwaarneming liet wat te wensen over. De clubleiding had hem een horloge met een bijna lege batterij gegeven. Naar mate de eerste helft vorderde, ging de tijd steeds langzamer lopen. Een tweede horloge stond al op wintertijd, dus dat lukte ook niet.
Na de rust was het gelijk raak. Na een handsbal schoot Ruben de penalty via de paal binnen. Daarna gebeurde er iets opmerkelijks. Onze verdedigers konden de bal eeuwig naar elkaar blijven rondspelen, zonder dat er een tegenstander druk zette. Eén tegenstander ging op een gegeven moment alleen druk zetten, maar werd teruggeroepen door zijn aanvoerder. Zo kwamen we tot, zoals we het noemden, de meest gecontroleerde overwinning ooit. Zo kon Yoeri 180 minuten achter elkaar wortelschieten, al mocht hij bij ons ook aan de grote rondo meedoen. Zelfs toen we een poosje met tien man speelden, kwamen we niet in de problemen. Bij de grote wisselbeurt had niemand zin om te vlaggen. Er kwam namelijk een flinke regenbui aan. In de dug-out regende het trouwens net zo hard, dus daar hadden we niks aan. Iedereen verliet het veld, maar vlagger Jur moest het veld nog in, dus speelden we een paar minuten met 10. Er werd nog best aardig gevoetbald. De Europese overwinningen van de Nederlandse clubs inspireerden ons flink, met name het doelpunt van ‘Ouzani Afrikani’, linksbuiten van Ajax. Jelle was sowieso in vorm met de namen. Bij de tegenstander liep er een rond met te veel parfum, “Paco Robano”. Voor wat extra comfort scoorde Candy ook nog de 2-0. Hij schoot, maar gleed een soort weg, via een tegenstander veranderde het schot in een stiftje dat over de keeper viel. Er gingen stemmen op om het doelpunt als eigen goal te tellen, maar in het kader van de topscorerstitel geven we hem maar aan Niels.
We wonnen dus redelijk comfortabel, dus ging exact dezelfde Ibi-playlist weer aan. Tot we het beu waren en Manke Nelis werd opgezet. We zullen vast nog wel eens schandalig puntenverlies lijden tegen een degradatiekandidaat, anders zouden we onszelf niet zijn. Wat denkt u bijvoorbeeld van een uitwedstrijd bij de Noormannen, waar de wind verkeerd staat en het veld net geploegd is. Dat we dan voor de wedstrijd een cursus kebab snijden bij Wazzaaaa volgen, dan weten we zeker dat we aan de scheurbuik zitten. Candy vierde zijn goal op traditionele wijze en ging alweer hyperbowlen. Je weet wat ze zeggen over mensen die goed zijn in bowlen… De overeenkomst is dat het bij hyperbowlen ook van belang is dat je de kantjes goed weet te raken. Na de wedstrijd volgde nog een heerlijke traktatie, want Tim gaat trouwen. Gefeliciteerd Tim en Esther! Dat belooft vast een mooi feest te worden. Zijn grote broer en Rens ontbraken dit weekend trouwens omdat ze op groundhoptripje waren. Eerst Ajax-Atalanta, daarna FC Volendam en vandaag moesten ze per boot een pakketje uit Volendam in Spakenburg bezorgen.
We willen dit verslag graag afsluiten met een oproepje: Bestel nog eens wat meer Mexicano’s in de kantine! Bepaalde leden van de kantinecommissie hebben namelijk geen enkel vertrouwen in de Mexicano. Er wordt namelijk gedacht dat dit slechts een tijdelijke hype is, die nu veel wordt besteld, maar straks weer minder. En dan wordt ie wegbezuinigd, onder het excuus dat er te weinig ruimte in de vriezer is. Dat slaat sowieso nergens op, want wij hebben al eens de zak met de dagopbrengst aan contanten in de vriezer gevonden. We kregen nog wat historische informatie over de Mexicano ingestuurd. De Mexicano is in 1984 uitgevonden door Gerrit de Vries, in aanloop naar het WK 1986 in Mexico. En wist u bijvoorbeeld dat ze in Mexico helemaal geen Mexicano’s eten. Jelle, inventief als altijd, dacht in oplossingen. Een grotere vriezer en dan halen we dat bord met de wedstrijdsponsoren weg en dan maken we een luik waar je friet kan bestellen. Anderen in de kantine opperden kaassoufflés en zelfs knakworsten (???). Volgende week spelen we uit tegen RCS, dus dat wordt lekker treinen kijken. Kom vooral zelf ook kijken, want de verslaggever is dan op vakantie, dus u gaat er niets van op de website lezen. Wees daar of je mist al het spektakel.
